09-05-06

over een gebroken pols, nat weer en veel klimmen

56,70 km, 2u58', 19,08 km/u, 622 hm (volgens DVD NGI)

Zondagmorgen 7u, alles ligt nog mooi droog. Nog zondagmorgen, maar dan 7u45, het begint te regenen, 't zal toch niet waar zijn zeker dat het weer ne ganse voormiddag in de regen biker wordt ... wel dus ! Toch maar vertrokken met de bike richting Moen, waar we om 8u afgesproken hadden om het nieuwe parcours van onze TT van december te verkennen. Er hadden maar een vijftal bikers verwittigd dat ze zouden meerijden, maar uiteindelijk stonden we rond 8u met 13 (!!!) Steenbakkers klaar om te vertrekken voor een tochtje richting Vlaamse Ardennen.

Het eerste stuk van de tocht was een vlak gedeelte. Via de Spichtestraat naar de "oude route" richting Avelgem, een kleine km verder een zijkriertje ingeslagen, de Leynseelstraat overgestoken en weer een krier in die zou moeten uitkomen op een stapsteentje ... Zou moeten dus, want die krier kwam uit op een akker ... Niet getreurd, met 13 man door die akker en we kwamen ook uit op dat stapsteentje. Dat wordt voor december dus een alternatieve route uitzoeken. Een paar km en wat stapsteentjes verder zaten we al in de Avelgemse Scheldemeersen en konden we al de Schelde oversteken om aan het lastigere werk te beginnen ! De "heuvelzone" ...

Aan de voet van de Kluisberg was het weer efkes zoeken achter de juiste paadjes, die we jammer genoeg niet altijd vonden. Die boeren van tegenwoordig permitteren het hen blijkbaar om de schone stapsteentjes in te palmen. Gelukkig hebben ze er nog een paar laten liggen ! Eentje omhoog zelfs dat aansloot op de weg naar de top van de Kluis. Een (eerste) beklimming van de Kluisberg verder zaten we al aan de grote parking op de Kluis om daar via via, en een val van de Berre, richting Camping Panorama weer naar beneden te rijden. Nog een beetje op en af en we waren klaar voor de tweede beklimming, deze langs de achterkant van het zwembad.

Maar de "vinkezetters" beslisten er anders over ... gans de straat afgezet en geen beklimming naar de zwemkom toe ! Dan maar een ommetje langs de weg gemaakt om een stukske verder weer op het voorziene parcours te komen richting Kwaremont. Het werd geen beklimming langs de weg, maar langs het gekende kriertje dat aan het kerkske uitkomt. En daar bijna bovengekomen werd het een glibberpartij van jewelste, er raakten maar een paar bikers boven zonder te moeten afstappen. Van hieruit werd de rest van de beklimming gevolgd via de kasseiweg, en niet onderweg ergens afgeslagen, neen, tot helemaal boven, waar er links afgeslagen werd richting Patersberg.

Een on-road afdaling, een singletrack, een stukske asfalt en een vettige krier verder stonden we aan de voet van de Patersberg. Gelukkig is er daar een schoon gootje om omhoog te rijden, is zo lastig niet als de kasseien. Alhoewel de rioolroosters in dat gootje toch wel voor wat slipgevaar kunnen zorgen. Vanop de Patersberg ging het via de (steeds klimmende weg) richting Heinsdale, waar we opnieuw de weg Berchem-Ronse overstaken richting Knokteberg (Côte de Trieu). Na een bijna accident tussen Brian en Nick in de afdaling van Heinsdale, stonden we aan de voet van de Knokteberg. Een echt lastige klim, die niet steil begint, maar langzaamaan steiler wordt naarmate je de top nadert, of zoals Berre het zegt, het venijn zit in de staart. Hier werd nogmaals duidelijk wie de beste klimmers onder de Steenbakkers zijn ... en ook dat Pascal (aka Moonrider) zo een helling omhoog rijdt alsof het niets is ...

En toen begonnen we onnozel te doen ... vanop de Knokteberg recht naar beneden, om direct weer de Kluis omhoog te rijden via Pensemont ! De laatse beklimming van de dag, als je de brug in Escannaffles niet meetelt ... Vanaan de Vierschaar naar de Toren en we konden weer naar beneden rijden. Via een zone onroad (was eens welkom !) gingen we naar de laatste afdaling van de dag. Het werd een afdaling die Steven waarschijnlijk nog een tijdje zal bijblijven. Het begin van die afdaling is een grindwegje, dat uitkomt op een door de paarden kapotgelopen aardeweg, een aardeweg waar je dus redelijk snel komt op afgevlogen. En het was daar dat Steven redelijk ferm op zijn smikkel ging en zich ferm bezeerde aan zijne linkerpols. Hij reed wel nog verder langs de weg, samen met Brian, maar in de namiddag kwam het bericht dat het 6 weken plaaster zou worden ... door een gebroken pols !

Na deze afdaling ging het via de "oude route" terug naar Escannaffles waar we na de beklimmingen van de Kluisberg (2x), de Kwaremont, de Patersberg, Heinsdale, de Knokteberg en nogmaals de Kluisberg opnieuw de Schelde konden oversteken. Aan de overkant (de Westvlaamse kant) van de Schelde opnieuw de "oude route" opgereden richting Moen. Nog een laatste keer doortrekken op deze vlakke strook en we stonden terug in Moen, en toen stond er (voor mij toch) nog een ritje van een viertal km richting Sint-Denijs voor de boeg ...

20:38 Gepost door Cube | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

*** een serieuze en zware tocht :-)
veel beterschap gewenst aan Steven
nog een gezellige avond verder, groetjes

Gepost door: Borriquito | 09-05-06

De commentaren zijn gesloten.